Lekarze przeciw tranzycji dzieci

Lekarze przeciw ideologii gender

Tranzycja dzieci jest nie do zaakceptowania. W American College of Pediatricians powstał tekst deklaracji przeciwko próbom zmiany płci u nieletnich. Dokument został podpisany przez kilkuset lekarzy, farmaceutów i innych przedstawicieli zawodów medycznych. Swojego poparcia udzieliły mu także liczne organizacje zajmujące się kwestią ochrony zdrowia. Wciąż można złożyć podpis na stronie Doctors Protecting Children. Publikujemy pełny tekst deklaracji.


Jako lekarze, wraz z pielęgniarkami, psychoterapeutami i klinicystami zdrowia behawioralnego, innymi pracownikami służby zdrowia, naukowcami, badaczami oraz specjalistami ds. zdrowia publicznego i polityki, zgłaszamy poważne obawy odnośnie fizycznych i psychicznych skutków protokołów obecnie promowanych w Stanach Zjednoczonych w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, które odczuwają dyskomfort w związku ze swoją płcią biologiczną.

Potwierdzamy, że:

  1. Płeć to dymorficzna cecha wrodzona, definiowana w odniesieniu do biologicznej roli organizmu w procesie reprodukcji. U ludzi pierwotna determinacja płci zachodzi podczas zapłodnienia pod wpływem zestawu determinujących płeć genów na chromosomach X i Y. Ta sygnatura genetyczna jest obecna w każdej posiadającej jądro komórce somatycznej w ciele i nie ulega zmianie pod wpływem leków czy interwencji chirurgicznej.
  2. Uwzględnienie tych wrodzonych różnic ma kluczowe znaczenie dla rozwoju dobrych praktyk medycznych i rozsądnej polityki publicznej zarówno w odniesieniu do dzieci, jak i do dorosłych.
  3. Ideologia „gender”, pogląd, że płeć (męska i żeńska) jest niewystarczająca i że ludzie muszą być dalej kategoryzowani w oparciu o swoje myśli i odczucia określane jako „tożsamość płciowa” lub „ekspresja płciowa”, nie uwzględnia tych wrodzonych różnic płciowych. Prowadzi to do niedokładnego poglądu, że dzieci mogą urodzić się w niewłaściwym ciele. Zamiast iść w zgodzie z rzeczywistością biologiczną, ideologia „gender” stara się wspierać takie myśli, uczucia i przekonania za pomocą blokerów dojrzewania, hormonów i operacji, które są szkodliwe dla zdrowia.
  4. Decyzje medyczne nie powinny być podejmowane w oparciu o myśli i uczucia danej osoby, jak ma to miejsce w przypadku „tożsamości płciowej” czy „ekspresji płciowej”, ale w oparciu o płeć biologiczną danej osoby. Decyzje medyczne powinny szanować rzeczywistość biologiczną i godność osoby, ze współczuciem podchodząc do niej kompleksowo.

Uważamy, że:

  1. Większość dzieci i młodzieży, których myśli i odczucia nie są zgodne z ich płcią biologiczną, znajdzie rozwiązanie dla tej psychicznej niezgodności po przejściu przez normalny proces dojrzewania.
  • Zaniechanie zmiany płci jest normą, jeśli brak działań afirmacyjnych, co udokumentował Zucker w swoim artykule „Mit wytrwałości”. (1)
    Zucker, KJ. The myth of persistence: Response to “A critical commentary on follow-up studies and ‘desistance’ theories about transgender and gender nonconforming children” by Temple Newhook et al. International Journal of Transgenderism. 2018: 19(2), 231–245. Opublikowano online 29 maja 2018 r. http://doi.org / 10.1080 / 15532739.2018.1468293 [1]
  • W badaniu „największej jak dotąd grupy chłopców skierowanych do kliniki z powodu dysforii płciowej” wskaźnik zaniechania wynosił 87,8%. (2)
    Singh D, Bradley SJ i Zucker KJ. A Follow-Up Study of Boys With Gender Identity Disorder. Front Psychiatry. 2021;12:632784. doi: 10.3389/fpsyt.2021.632784
  • Generalnie popierające ten proceder wytyczne Towarzystwa Endokrynologicznego (2017) przyznają, że: „…dysforia / niezgodność płciowa w wieku przedpokwitaniowym u mniejszości dzieci utrzymuje się w okresie dojrzewania.” (3)
    Hembree, W., Cohen-Kettenis PT, Gooren L, et al. Endocrine treatment of gender-dysphoric/gender-incongruent persons: An Endocrine Society clinical practice guideline J Clin Endocrinol Metab. 2017; 102:1–35.
  • Badanie podłużne (longitudinalne) przeprowadzone na Uniwersytecie w Groningen w Holandii objęło 2772 nastolatków (zrekrutowanych w klinice psychiatrycznej) w wieku od 11 lat do wieku 22-26 lat. „We wczesnym okresie dojrzewania 11% uczestników zgłaszało brak zadowolenia ze swojej płci. Częstość występowania tej reakcji zmniejszała się wraz z wiekiem i wynosiła 4% przy ostatniej kontroli (około 26 roku życia).” Nawet w tej grupie pacjentów psychiatrycznych, do której interwencje nie były adresowane, ale „afirmacja płci” najprawdopodobniej tak, brak zadowolenia ze swojej płci (zasadniczo niezgodność płciowa) znacznie się zmniejszył od wczesnego okresu dojrzewania do wczesnej dorosłości.(4)
    Rawee P, Rosmalen JGM, Kalverdiijk L and Burke SM. Development of gender non-contentedness during adolescence and early adulthood. Archives of Sexual Behavior. 2024; https://doi.org/10.1007/s10508-024-02817-5
  • Odpowiedzialna i świadoma zgoda nie jest możliwa w świetle bardzo ograniczonej liczby długoterminowych badań kontrolnych nad takimi interwencjami oraz w świetle braku dojrzałości mózgu i często impulsywnego charakteru osób nastoletnich. Kora przedczołowa nastoletniego mózgu jest niedojrzała i ma ograniczoną zdolność do opracowywania strategii, rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji o dużym ładunku emocjonalnym, niosących konsekwencje na całe życie.[2]
  • Kliniki w USA zajmujące się modyfikacją cech płciowych czy też „afirmacją płci” opierają swoje procedury medyczne na „Standardach opieki” opracowanych przez World Professional Association for Transgender Health (WPATH). Jednak podwaliny wytycznych WPATH są ewidentnie wadliwe i pacjenci pediatryczni mogą zostać poszkodowani, jeśli zostaną poddani tym protokołom.
  • Dwa holenderskie badania, które stanowią podstawę wytycznych dotyczących leczenia, jak udokumentowano w wytycznych WPATH „Standards of Care” w wersji 7 (SOC 7), miały poważne uchybienia.[3]
  • Badania te wykazały, że pojawienie się wtórnych cech płciowych u młodzieży i młodych dorosłych można modyfikować za pomocą interwencji hormonalnych i chirurgicznych, ale nie udało im się wykazać znaczącej długoterminowej poprawy samopoczucia psychicznego.
  • Obawy naukowe związane z tymi badaniami budzą również takie fakty, jak brak grupy kontrolnej, mały rozmiar grup próbnych, znaczna liczba pacjentów nie powracających na wizyty kontrolne oraz usunięcie z badanej grupy pacjentów z poważnymi chorobami psychicznymi.
  • Niepokój budzi fakt, że holenderskie badania nie analizują powikłań i niekorzystnych efektów w grupie nastolatków, którzy przeszli transformację. Powikłania te obejmowały pojawienie się noworozpoznanej cukrzycy, otyłość oraz w jednym przypadku śmierć.[4]
  • Obecnie istnieje wystarczająco wiele badań naukowych, aby wykazać niepowodzenie protokołów WPATH, Amerykańskiej Akademii Pediatrii i Towarzystwa Endokrynologicznego.
  • Raport „Cass Review” został opublikowany 10 kwietnia 2024 r. jako „niezależny przegląd powiązanych z tożsamością płciową usług dla dzieci i młodzieży”. Poniższe punkty pochodzą z raportu końcowego dr Cass:[5]
    • Na zlecenie Narodowej Służby Zdrowia w Anglii (NHS England) i pod przewodnictwem dr Hilary Cass, powstał 388-stronicowy raport podsumowujący przeglądy systematyczne, badania jakościowe i ilościowe, a także grupy fokusowe, okrągłe stoły i wywiady z klinicystami i decydentami z wielu krajów.
    • W ramach oceny dokonali przeglądu badań nad transformacją społeczną, blokerami dojrzewania i hormonami krzyżowymi.
    • Transformacja społeczna
      • „Systematyczny przegląd nie wykazał wyraźnych dowodów na to, że transformacja społeczna w dzieciństwie ma jakiekolwiek pozytywne lub negatywne skutki dla zdrowia psychicznego i stosunkowo słabe dowody na jakikolwiek wpływ w okresie dojrzewania.
      • Jednak osoby, które przeszły transformację społeczną w młodszym wieku i/lub przed wizytą w klinice, były bardziej skłonne do podążania scieżką medyczną.”
  • Blokery dojrzewania
    • „Systematyczny przegląd przeprowadzony przez University of York wskazał na wiele badań wykazujących, że blokery dojrzewania mają zamierzony wpływ na hamowanie dojrzewania, ale że jednocześnie mają negatywny wpływ na gęstość kości. Jednak nie wykazano żadnych zmian w dysforii płciowej ani w poziomie zadowolenia ze swojego ciała” [podkreślenie dodane].
    • „Nie znaleziono wystarczających i spójnych dowodów na to, jaki wpływ ma zahamowanie dojrzewania na samopoczucie psychiczne i psychospołeczne, rozwój poznawczy, ryzyko sercowo-metaboliczne i płodność.”
    • „Co więcej, biorąc pod uwagę, że zdecydowana większość młodych ludzi, którzy zaczęli od blokerów dojrzewania, przechodzi następnie do hormonów maskulinizujących/ feminizujących, nie ma dowodów na to, że blokery dojrzewania dają im czas na przemyślenia i zachodzi obawa, że może to zmienić trajektorię rozwoju ich tożsamości psychoseksualnej i płciowej.”
  • Krzyżowe hormony płciowe
    • „Uniwersytet w York przeprowadził systematyczny przegląd skutków stosowania hormonów maskulinizujących / feminizujących.” Wyniki były następujące: „Brak wysokiej jakości badań oceniających skutki interwencji hormonalnych u nastolatków z dysforią/niezgodnością płci i niewiele badań, które podejmują długoterminową obserwację. Nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat ich wpływu na dysforię płciową, poziom zadowolenia ze swojego ciała, zdrowie psychospołeczne, rozwój poznawczy czy płodność.”
    • „Pozostaje niepewność co do ich wpływu na wzrost, rozwój oraz zdrowie układu kostnego i sercowo-metabolicznego.”
    • W przeglądzie Cass stwierdzono ponadto: „Ocena, czy terapia hormonalna jest wskazana, jest bardzo trudna. Formalna diagnoza dysforii płciowej jest często wymieniana jako warunek wstępny możliwości podjęcia leczenia hormonalnego. Nie można jednak wiarygodnie przewidzieć, czy dana młoda osoba będzie odczuwała w przyszłości długotrwałą niezgodność płciową i czy interwencja medyczna będzie w tym przypadku najlepszą opcją.”
  • Niemiecki przegląd systematyczny z 2024 r. na temat stosowania blokerów dojrzewania i krzyżowych hormonów płciowych u nieletnich z dysforią płciową stwierdził również, że: „Istnieje bardzo mało badań na temat stosowana blokerów dojrzewania i krzyżowych hormonów płciowych u nieletnich, a ich metodologia i jakość jest problematyczna. Brakuje również stosownych i godnych zaufania badań długoterminowych. Obecnie dostępne dowody nie wskazują na to, że stosowanie u nieletnich z dysforią płciową blokerów dojrzewania i hormonów krzyżowych znacząco poprawia ich zdrowie psychiczne i łagodzi symptomy dysforii.”[6]  
  • Istnieje poważne długoterminowe ryzyko związane z transformacją społeczną i stosowaniem blokerów dojrzewania, hormonów maskulinizujących lub feminizujących oraz operacji, którego elementem jest potencjalna bezpłodność.
  • Młodzież, która jest poddawana afirmacji społecznej, jest bardziej skłonna do stosowania blokerów dojrzewania i hormonów płciowych (maskulinizujących lub feminizujących).
    • „Transformacja społeczna wiąże się z utrzymywaniem się dysforii płciowej, gdy dziecko wchodzi w okres dojrzewania.”[7]
    • „Społeczna transformacja płciowa u dzieci w wieku przedpokwitaniowym dramatycznie zwiększy wskaźnik utrzymywania się dysforii płciowej w porównaniu z badaniami kontrolnymi u dzieci z dysforią płciową, które nie otrzymały tego typu interwencji psychospołecznej, a więc może być określona jako czynnik jatrogenny.”[8]
  • Blokery dojrzewania trwale zakłócają rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny.
    • Skutki uboczne wymienione w ulotce dołączonej do opakowania Lupron obejmują labilność emocjonalną, pogłębienie zaburzeń psychicznych, niską gęstość kości, zaburzenia pamięci i rzadkie działania niepożądane takie jak guz rzekomy mózgu (obrzęk mózgu).[9]
    • Koalicja lekarzy i organizacji medycznych z całego świata złożyła petycję do amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków, prosząc o podjęcie pilnych działań w celu powstrzymania niezgodnego ze wskazaniami rejestracyjnymi stosowania agonistów hormonu wzrostu u dzieci.[10]
  • Stosowanie testosteronu u kobiet i estrogenu u mężczyzn może zagrażać ich zdrowiu przez całe życie i skutkować – między innymi – chorobami układu krążenia, wysokim ciśnieniem krwi, zawałami serca, zakrzepami krwi, udarem, cukrzycą i rakiem.[xi],[12]
  • Operacje narządów płciowych wpływają na przyszłą płodność i zdolność do reprodukcji.
  • Raport z Environmental Progress opublikowany 4 marca 2024 r. zatytułowany „Akta WPATH” ujawnił „liczne błędy w sztuce lekarskiej w odniesieniu do dzieci i wrażliwych dorosłych w opiece zdrowotnej dla osób transpłciowych.”[13]
  • „Akta WPATH ujawniają, że organizacja nie spełnia standardów medycyny opartej na dowodach, a jej członkowie często improwizują i zmieniają metodę leczenia w jego trakcie.”
  • „Członkowie organizacji są w pełni świadomi, że dzieci i młodzież nie mogą pojąć życiowych konsekwencji „terapii afirmującej płeć”, a w niektórych przypadkach także ich rodzice – z powodu braku wiedzy medycznej – tego nie rozumieją.”
  • Ponadto zachęcano osoby z trudnościami rozwojowymi i chore psychicznie do „transformacji”, a zabiegi często były całkowitą improwizacją.
  • Oparte na dowodach badania medyczne pokazują obecnie, że interwencje „afirmujące płeć” u nastolatków z dysforią płciową nie przynoszą żadnych lub bardzo niewielkie korzyści. Społeczna „afirmacja”, blokery dojrzewania, hormony maskulinizujące lub feminizujące oraz operacje, stosowane indywidualnie lub łącznie, nie poprawiają długoterminowego zdrowia psychicznego nastolatków, w tym nie eliminują ryzyka samobójstwa.[14]
  • Pierwszą linią leczenia dla wrażliwych dzieci doświadczających dyskomfortu związanego z płcią biologiczną powinna być psychoterapia nakierowana na znalezienie przyczyn problemów ze zdrowiem psychicznym, takich jak depresja, lęk czy autyzm, albo wcześniejsze traumy emocjonalne czy znęcanie się.
  • Anglia, Szkocja, Szwecja, Dania i Finlandia uznały badania naukowe wykazujące, że interwencje społeczne, hormonalne i chirurgiczne są nie tylko nieprzydatne, ale wręcz szkodliwe. Tak więc te kraje europejskie wstrzymały protokoły i zamiast tego koncentrują się na ocenie i leczeniu przyczynowych i wcześniejszych problemów ze zdrowiem psychicznym.
  • Inne organizacje medyczne postępują zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach udokumentowanej w raporcie końcowym „Cass Review”.
  • Konstytucja NHS England zostanie zaktualizowana i będzie stwierdzać: „definiujemy płeć jako płeć biologiczną.”[15]
  • Europejskie Towarzystwo Psychiatrii dla Dzieci i Młodzieży (ESCAP) wydało dokument zatytułowany „Oświadczenie ESCAP w sprawie opieki nad dziećmi i młodzieżą z dysforią płciową: pilna potrzeba ochrony standardów klinicznych, naukowych i etycznych.”
    • W dokumencie tym stwierdzono: „Standardy medycyny opartej na dowodach muszą zapewnić najlepszą i możliwie najbezpieczniejszą opiekę każdej osobie z tej bardzo wrażliwej grupy dzieci i młodzieży. W związku z tym ESCAP wzywa pracowników służby zdrowia, aby nie promowali eksperymentalnych i niepotrzebnie inwazyjnych metod leczenia o niesprawdzonych skutkach psychospołecznych, a zatem żeby przestrzegali zasady „primum-nil-nocere” (po pierwsze nie szkodzić)”.[16]
  • Pracownicy służby zdrowia na całym świecie uznają również pilną potrzebę ochrony dzieci przed szkodliwymi interwencjami „afirmującymi płeć”.
  • W liście do brytyjskiej gazety „The Guardian” szesnastu psychologów, z których część pracowała w Tavistock – Centrum Rozwoju Tożsamości Płciowej, opisało, jak psychologowie kliniczni kierowali dzieci na „nieodwracalną ścieżkę medyczną, która w większości przypadków była niewłaściwa.”[17]
  • W Stanach Zjednoczonych grupa psychiatrów, lekarzy i innych pracowników służby zdrowia napisała list otwarty do Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, wzywając je do wyjaśnienia, dlaczego rażąco ignoruje wiele osiągnięć naukowych w zakresie terapii związanych z płcią i rozważenia swojej odpowiedzialności za ochronę bezpieczeństwa oraz zdrowia psychicznego i fizycznego pacjentów.[18]
  • Pomimo wszystkich powyższych dowodów na to, że terapie afirmujące płeć są nie tylko nieprzydatne, ale wręcz szkodliwe i pomimo wiedzy, że mózg nastolatka jest niedojrzały, profesjonalne organizacje medyczne w Stanach Zjednoczonych nadal promują te interwencje. Ponadto stwierdzają, że ustawodawstwo chroniące dzieci przed szkodliwymi interwencjami jest niebezpieczne, ponieważ koliduje z niezbędną opieką medyczną dla dzieci i młodzieży.
  • Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne twierdzi, że jest największym stowarzyszeniem psychologów na świecie. Organizacja wydała oświadczenie polityczne w lutym 2024 r. stwierdzające: „APA sprzeciwia się stanowym zakazom terapii afirmującej płeć, sprzecznym z zasadami opieki zdrowotnej opartej na dowodach, prawami człowieka i zasadami sprawiedliwości społecznej.”[19]
  • Towarzystwo Endokrynologiczne w odpowiedzi na „Cass Review” potwierdziło swoje stanowisko. „Stanowczo popieramy terapię afirmującą płeć…. Niedawny raport NHS England pt. „Cass Review” nie zawiera żadnych nowych badań, które stałyby w sprzeczności z zaleceniami zawartymi w naszych „Wytycznych dotyczących praktyki klinicznej” odnośnie terapii afirmującej płeć.”[20]
  • Rada Dyrektorów Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP) w sierpniu 2023 r. głosowała za potwierdzeniem swojej polityki z 2018 r. w sprawie terapii afirmującej płeć. Zdecydowali się zezwolić na przegląd systematyczny, ale tylko dlatego, że obawiali się „ograniczeń w dostępie do opieki zdrowotnej z zakazem terapii afirmującej płeć w ponad 20 stanach.”[21]
    • Warto zauważyć, że Dr Hilary Cass potępiła AAP za „utrzymywanie stanowiska, które jest przestarzałe w świetle wielu przeglądów systematycznych.”[22]

Podsumowanie

Biorąc pod uwagę ostatnie badania i odkrycia dotyczące szkodliwego podejścia zalecanego przez WPATH i jego zwolenników w Stanach Zjednoczonych, my, niżej podpisani, wzywamy medyczne organizacje zawodowe w Stanach Zjednoczonych, w tym Amerykańską Akademię Pediatrii, Towarzystwo Endokrynologiczne, Towarzystwo Endokrynologii Pediatrycznej, Amerykańskie Stowarzyszenie Medyczne, Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne oraz Amerykańską Akademię Psychiatrii dla Dzieci i Młodzieży, aby podążały za nauką i swoimi europejskimi kolegami i natychmiast zaprzestały promocji afirmacji społecznej, blokerów dojrzewania, krzyżowych hormonów płciowych i operacji u dzieci i młodzieży, gdy doświadczają niepokoju związanego ze swoją płcią biologiczną. 

Zamiast tego organizacje te powinny zalecać kompleksowe oceny i terapie mające na celu identyfikację i leczenie przyczyn problemów psychologicznych, chorób współwystępujących i neuroróżnorodności, które często predysponują do dysforii płciowej i jej towarzyszą. Zachęcamy również lekarzy, którzy są członkami tych organizacji zawodowych, aby skontaktowali się ze swoim kierownictwem i zachęcali ich do uwzględniania dostępnych obecnie badań opartych na dowodach. W Stanach Zjednoczonych 6 czerwca 2024 r. deklaracja ta została napisana i podpisana przez American College of Pediatricians oraz podpisana przez:

  • Jane E. Anderson, MD, FCP, Pediatrician, Vice President, American College of Pediatricians
  • Michael Artigues, MD, FCP Pediatrician President, American College of Pediatricians
  • Jeff Barrows, MD, Obstetrician and Gynecologist, Senior Vice President of Bioethics and Public Policy, Christian Medical & Dental Associations
  • Thomas Benton, MD, MPH, FCP, Pediatrician, Board Member and Healthcare Conscience Council Chair, American College of Pediatricians
  • Karl Benzio, MD, Board Certified Psychiatrist, Chief Medical Officer, Honey Lake Clinic, New Jersey State Co-Director, American Association of Medical Ethics
  • Jonathan Berry, MD, Cardiologist, Advisory Board, North Carolina Physicians for Freedom
  • Jessica Bishop-Funk, DDS, Dentist, Advisory Board, North Carolina Physicians for Freedom
  • David Bohle, MD, Cardiologist, Advisory Board, North Carolina Physicians For Freedom
  • Lisa Brandes, MD, Physician, Family Medicine, Board Member, American College of Family Medicine
  • Louis Brown, Jr., JD, Executive Director, Christ Medicus Foundation, Founding Board Member and Vice President of Public Policy, Catholic Health Care Leadership Alliance
  • Christina Chan, MD, MABHP, FIDSA, FA, FCP, Adult and Pediatric Infectious Disease Specialist and Clinical Researcher, American College of Pediatricians
  • Mike Chupp, MD,General Surgeon. Chief Executive Officer, Christian Medical and Dental Associations
  • Paul Cieslak, MD, Physician, Infectious Disease, West Regional Director, Catholic Medical Association
  • Michelle Cretella, MD, FCP, Pediatrician, Adolescent Sexuality Council Co-Chair and Past Executive Director, American College of Pediatricians
  • Paul Dassow, MD, MSPH, Physician, Family Medicine, President, American College of Family Medicine
  • Mario Dickerson, MTS, Executive Director, Catholic Medical Association
  • Joe Dougherty, MD, Physician, Family Medicine, Board Member, American College of Family Medicine
  • Fred Fakharzadeh, MD, Orthopedic Surgeon, Chair, Catholic Social Teaching and Justice in Medicine Committee, Catholic Medical Association
  • John Falcon, M.S., MD, Physician, Emergency Medicine, Founding Physician, South Carolina Physicians for Freedom
  • Scott Field, MD, FCP, Pediatrician, Pediatric Clinical Researcher, Membership Committee Chair and Past Board Member, American College of Pediatricians
  • Steven Foley, MD, Obstetrician and Gynecologist
  • Salwa Gendi, MD, FCP, Pediatric Cardiologist, Associate Professor of Pediatric Cardiology, Board Member, American College of Pediatricians
  • Brooke Gensler, MD, Physician, Family Medicine, At-Large Board Member, Catholic Medical Association
  • Stanley Goldfarb, MD, Nephrologist
  • Russell Gombosi, MD, FCP, Pediatrician, Past Treasurer and Past Board Member, American College of Pediatricians
  • George Gonzalez, MD, Physician, Family Medicine, President, Christian Medical and Dental Associations
  • Diane T. Gowski, MD, Physician, Internal Medicine and Critical Care Medicine, Southeast Regional Director, Catholic Medical Association
  • Miriam Grossman, MD, Child, Adolescent, and Adult Psychiatrist, Author, Lost in Trans Nation
  • Joe Guarino, MD, MPH, Physician, Occupational Medicine, Board Member, North Carolina Physicians for Freedom
  • Donna Harrison, MD, Obstetrician and Gynecologist, Chair, Alliance for Hippocratic Medicine
  • Nicole Hayes, MPA, Executive Vice President, American Academy of Medical Ethics
  • Laura Haygood, MD, FAAD, Dermatologist
  • Laura Haynes, Ph.D., Executive Board, USA Country Representative, Chair-Science and Research Council,, International Federation for Therapeutic and Counseling Choice
  • Jim Heid, MD Physician, Family Medicine, Board Member, American College of Family Medicine
  • Roy Heyne, MD, Pediatrician, Co-Chair, Education Committee, Catholic Medical Association
  • David Hilger, MD, Diagnostic Radiologist, Vice President, Catholic Medical Association
  • Marie Hilliard, MS, MA, JCL, PhD, RN, Co-Chair of the Ethics Committee, Catholic Medical Associatio, Senior Fellow, National Catholic Bioethics Center
  • Jane Hughes, MD, Ophthalmologist, President, Association of American Physicians and Surgeons
  • Patrick Hunter, MD, MSC (Bioethics), Pediatrician
  • Janet Hurley, MD, Physician, Family Medicine, Vice President, American College of Family Medicine
  • Nicole M. Johnson, MD, DNBPAS, Independent Consultant, Pediatrics and Pediatric Critical Care Medicine
  • Patricia Lee June, MD, FCP, Pediatrician, Scientific Policy Committee Chair and Past Board Member, American College of Pediatricians
  • David Kay, MD, Cardiologist, Medical Director, North Carolina Physicians for Freedom
  • Staci Kay, NP, Nurse Practitioner, Board Member, North Carolina Physicians for Freedom
  • Mary Keen-Kerchoff, MD, FCP, Pediatrician, Co-Chair, Education Committee, Catholic Medical Association
  • Michael K. Laidlaw, MD, Endocrinology, Diabetes, and Metabolism
  • John I. Lane, MD, Radiologist, Vice President, Federation Internationale des Associations de Médecins Catholiques, Past President, Catholic Medical Association
  • Erika L. LeBaron, DO, MSN, Physician, Family Medicine, President-Elect, Association of American Physicians and Surgeons
  • Diana Lightfoot, Policy Director, North Carolina Physicians for Freedom
  • Joseph Meaney, PhD, KM, President, National Catholic Bioethics Center, Founding Board Member, Catholic Health Care Leadership Alliance
  • Carrie Mendoza, MD, Physician, Emergency Medicine , Director, Genspect USA
  • Rabbi Yaakov Menkin, Managing Director, Coalition for Jewish Values
  • Tim Millea, MD, Orthopedic Surgeon, Chair, Health Care Policy Committee, Catholic Medical Association
  • Travis J. Morell, MD, MPH, Dermatologist, Chair, Colorado Principled Physicians
  • Peter Morrow, MD, Physician, Internal Medicine, Past President, Catholic Medical Association
  • Jennifer Roback Morse, Ph.D., Founder and President, The Ruth Institute
  • Alfonso Oliva, MD, FACS, Surgeon, Plastic Surgery and Reconstructive Plastic Surgery, Treasurer, Catholic Medical Association
  • Anthony Oliva, MD, General Surgeon, Northeast Regional Director, Catholic Medical Association
  • David Olson, MD, FCP, Pediatrician, Board Member, American College of Pediatricians
  • Stella O’Mally, Executive Director, Genspect
  • Jane Orient, MD, Physician, Internal Medicine, Executive Director, Association of American Physicians and Surgeons
  • Megan Pasookhush, PharD, Pharmacist, Board Member, North Carolina Physicians for Freedom
  • L. David Perry, MD, FCP, Pediatrician, Board Member, American College of Pediatricians
  • David Pickup, LMFT-S, Psychotherapist, Gender/Sexuality, The Alliance
  • Robin Pierucci, MD, FCP, Neonatologist, Board Member and Pro-Life Council Co-Chair, American College of Pediatricians
  • Thomas M. Pitre, MD, Urologist, Past President, Catholic Medical Association
  • Matthew R. Porter, MD, FAAFP, Physician, Family Medicine, Treasurer, American College of Family Medicine
  • Samuel “Bose” Ravenel, MD, Pediatrician, Advisory Board, North Carolina Physicians for Freedom
  • Kathleen Raviele, MD,Obstetrician and Gynecologist, Past President, Catholic Medical Association
  • Steven Roth, MD, Anesthesiologist,Chairman, Coalition for Jewish Values Healthcare Council
  • Richard W. Sams II, MD, Physician, Family Medicine, MA (Ethics),Board Member, American College of Family Medicine
  • Richard H. Sandler, MD, FCP, Pediatric Gastroenterologist, Treasurer and Pro-Life Council Co-Chair, American College of Pediatricians, Professor of Pediatrics, University of Central Florida
  • Emily Saunders, Network Director, North Carolina Physicians for Freedom, Weston Saunders, MD, Physician, Family Practice, Medical Director, North Carolina Physicians for Freedom
  • Rabbi Yoel Schonfeld, President, Coalition for Jewish Values
  • Mike Semelka, DO, Physician, Family Medicine, Board Member, American College of Family Medicine
  • Bryan C. Shen, MMSAC, Registered Counsellor and Supervisor, SAC, Board Member, International Foundation for Therapeutic and Counseling Choice
  • Jill M. Simons, MD, FCP, Pediatrician, Executive Director, American College of Pediatricians
  • Michelle Stanford, MD, FCP, Pediatrician, President, Catholic Medical Association
  • Lisa Stewart, CPA, Chief Executive Officer, Honey Lake Clinic
  • Kristin Strange, MD, Pediatrician, Advisory Board, North Carolina Physicians for Freedom
  • Rev. D. Paul Sullins, Ph.D., Research Professor of Sociology, The Catholic University of America, Senior Research Associate, The Ruth Institute
  • Katy Talento, ND, Naturopathic Doctor, Chief Executive Officer, AllBetterHealth
  • Angela Thompson, MD, Obstetrician and Gynecologist
  • Craig Treptow, MD, Physician, Family Medicine, Immediate Past President, Catholic Medical Association
  • Den Trumbull, MD, FCP, Pediatrician, Board Member, American College of Pediatricians
  • Kimberly Vacca, MD, FCP, Pediatrician, Secretary, American College of Pediatricians
  • Quentin Van Meter, MD, FCP Pediatric Endocrinologist, Adolescent Sexuality Council Co-Chair and Past President, American College of Pediatricians
  • Andre Van Mol, MD Physician, Family Medicine, Sexual & Gender Identity Task Force Co-Chair, Christian Medical and Dental Associations, Christian Medical & Dental Associations and American Academy of Medical Ethics Transgenderism Scholar
  • Cristl Ruth Vonholdt, MD, Pediatrician (retired), Tessa Walters, MD Anesthesiologist
  • Ron Waterer, MD, Physician, Advisory Board, North Carolina Physicians for Freedom
  • Steven White, MD, Pulmonologist,President, Catholic Health Care Leadership Alliance, Past President, Catholic Medical Association
  • Joseph Zanga, MD, FCP,Pediatrician, Founding President, American College of Pediatricians
Organizacje ochrony zdrowia:
  • Alliance for Hippocratic Medicine (AHM)
  • American Academy of Medical Ethics
  • American Association of Christian Counselors (AACC)
  • American College of Family Medicine (ACFM)
  • American College of Pediatricians (ACPeds)
  • Association of American Physicians and Surgeons (AAPS)
  • Catholic Health Care Leadership Alliance (CHCLA)
  • Catholic Medical Association (CMA)
  • Christian Medical & Dental Associations (CMDA)
  • Coalition of Jewish Values
  • Colorado Principled Physicians
  • Genspect
  • Honey Lake Clinic
  • International Foundation for Therapeutic and Counseling Choice (IFTCC)
  • National Association of Catholic Nurses, USA
  • National Catholic Bioethics Center (NCBC)
  • North Carolina Physicians for Freedom (NCPFF)
  • South Carolina Physicians for Freedom (SCPFF)
Organizacje wspierające:
  • Advocates Protecting Children
  • Child & Parental Rights Campaign (CPRC)
  • Desert Stream Ministries
  • Discovery Institute
  • Family Research Council
  • Family Watch International
  • International Partners for Ethical Care (PEC)
  • Liberty & Justice for All
  • Will Pen for Change, LLC

Nie bądź obojętny!  Wspieraj działania Fundacji! Jeśli uważasz, że to co robimy, jest dobre i słuszne, pomóż to kontynuować! Nawet niewielkie wpłaty mają znaczenie. Numer konta: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230

Sprawdź podobne wpisy

NAMBLA to amerykańskie stowarzyszenie, które opowiada się za zmianą przepisów dotyczących seksu z nieletnimi. Ponadto

17 lipca, 2024

W Sejmie wygrało życie. Posłowie odrzucili ustawę o dekryminalizacji aborcji. Faktycznie projekt legalizował mordowanie dzieci

15 lipca, 2024

Nie od dziś wiadomo, że lobby LGBT chętnie wyciąga rękę po dzieci. W Kielcach zaplanowano

15 lipca, 2024

Bądź na bieżąco!

Chcesz wiedzieć, co się dzieje? A może umykają Ci ważne wydarzenia? Pokonaj cenzurę treści pro-life: zapisz się na newsletter! Będziemy informować Cię bezpośrednio i już nic nie przegapisz.