Kaja Urszula Godek (ur. 02.05.1982)

Fundator i członek zarządu Fundacji Życie i Rodzina (www.RatujZycie.pl). Inicjatorka projektów ustaw przeciw aborcji i ideologii LGBT. Pełnomocnik projektów obywatelskich „Stop Aborcji” 2013 i 2015. Inicjatorka i pełnomocnik projektu „Zatrzymaj Aborcję” 2017-2020 – był to największy projekt pro-life w historii Polski, zebrał blisko milion podpisów i został zrealizowany poprzez wyrok Trybunału Konstytucyjnego 22.10.2020r. Zastępca pełnomocnika inicjatywy „Aborcja to zabójstwo” 2022-2023 oraz projektu przeciw homopropagandzie „Stop LGBT” 2021 –2024. Od końca 2012 związana z ruchem pro-life. W listopadzie 2015 r. powołała do istnienia Fundację ŻiR.

Z wykształcenia anglistka (UW) i manager projektów (UW).

W trakcie jej wystąpienia w Sejmie w 2013 r. posłowie Ruchu Palikota opuścili salę plenarną, by nie słuchać, że aborcja to zabijanie dzieci.

W 2021 r. podczas I czytania projektu obywatelskiego #StopLGBT lewicowi posłowie ponownie wyszli z sali obrad, aby nie słuchać jej odpowiedzi na pytania, które sami zadali.

W 2019 r. wraz z innymi działaczami Fundacji kandydowała do Parlamentu Europejskiego otwierając mazowiecką listę Komitetu Wyborczego Wyborców Konfederacji. W tym okręgu KWW Konfederacja uzyskał wyraźnie lepszy wynik niż średnia krajowa – 3. miejsce (przed Wiosną Roberta Biedronia), podczas gdy w skali kraju zajął miejsce 4. W trakcie kampanii podnosiła przede wszystkim sprawę blokowania ustawy #ZatrzymajAborcję przez rząd i wzywała do społecznego oporu przeciw zabijaniu dzieci poprzez aborcję.

Nigdy nie była członkiem żadnej partii. Zawsze była blisko polityki, by wpływać na nią dla dobra dzieci poczętych i tych już narodzonych. Motywowała i pomagała brać udział w życiu publicznym wielu osobom zaangażowanym w działania pro-life.

Prowadziła wraz z całą Fundacją ŻiR skuteczny lobbing na rzecz delegalizacji aborcji eugenicznej zakończony wyrokiem TK z 22 października 2020 roku oraz publikacją tego wyroku 27 stycznia 2021 r.

Inicjatorka licznych petycji, kampanii, pikiet w obronie życia i rodziny.

Uczestniczyła w społecznym sprzeciwie wobec lockdownu i terroru sanitarnego, m.in. podnosząc kwestię nieetyczności szczepień opracowanych i produkowanych na liniach płodowych z abortowanych dzieci. Przeciwniczka zamykania kościołów i innych szykan ze strony rządu wobec obywateli.

Wielokrotnie podawana do sądu przez środowiska skrajnej i agresywnej lewicy. Wygrała prawomocnie z Ośrodkiem Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych, który złożył akt oskarżenia za wypowiedziane w Polsat News słowa: „geje chcą adoptować dzieci, żeby je molestować i gwałcić”. Sąd najpierw stwierdził, że nie wiadomo, czy skarżący są gejami i umorzył sprawę, następnie w II instancji uzasadniał, że wypowiedź w ogóle nie nosi znamion czynu zabronionego.

Wygrała prawomocnie kilkanaście spraw sądowych z uczestnikami czarnego protestu (m.in. szczecińską działaczką LGBT Moniką Tichy z Lambdy), którzy atakowali ją podczas aborcyjnych strajków po wyroku TK o aborcji w październiku 2020 r.

Toczy się jej proces z 16 homoaktywistami o słowo „zboczenie” oraz wypowiedzi wiążące homoseksualizm z pedofilią.

Zwolenniczka prawnej ochrony życia, własności prywatnej i wolności osobistej. W tej kolejności.

Zapraszana do programów radiowych i telewizyjnych jako komentatorka bieżących wydarzeń – zawsze w obronie życia i tradycyjnych wartości.

Z rzeczywistością aborcyjną spotkała się osobiście – na kilka lat przed podjęciem zaangażowania społecznego – gdy w szpitalu zaoferowano jej aborcję na jej pierwszym dziecku (wykryto u niego zespół Downa). Mówiła: „życie dziecka to nie jest kwestia decyzji. Urodziłam mojego synka (a potem kolejne moje dzieci), bo byłam w ciąży, a nie dlatego, że tak zdecydowałam.”

Ma męża i czworo dzieci.